قرآن ، حديث و معارف اهل بيت عليهم‌السلام و آنهايى كه علمشان را از آن بزرگواران گرفته‌اند ، عرضه بدارند . در اين ميدان بايد با كمال تواضع و فروتنى كالاى عقيدتى خود را به عرض خبرگان مورد اعتقاد و عالم به صحيح و ناصحيح و كامل و ناقص آن برسانيم . درس‌هاى اخلاقى از عرض دين حضرت عبدالعظيم عليه السلام نكته‌ى ادبى و اخلاقى كه بايد از حكايت عرض دين اين سيد شريف جليل حسنى آموخت ، پرهيز از غرور به علم و مقام علمى است ، مبادا كه انسان به علم خود و به چند كلمه اصطلاح مغرور شود . غرور يكى از آفات بزرگ درخت انسانيت و موانع رشد ، ترقّى و نيل به كمالات است ، اما در ميان انواع آن ، غرور به علم و غرور به عقل و فهم از همه خطرناك تر است . از اين رو بزرگان و پرورش يافتگان مكتب وحى و مدرسه‌ى تربيت اهل بيت عليهم‌السلام و افراد ساخته شده و به انسانيت رسيده ، هر چه علم و دركشان بيشتر مىشود ، خضوع علمى ، شكستگى نفسانى و تواضعشان در برابر بزرگان و اساتيد زيادتر مى گردد ، و در ابداى نظر پيرامون مسائل ، حدّت و تندى ندارند ، و به اصطلاح فقها ، تسرع در فتوا نمى نمايند . اينان مى فهمند كه رفع هر جهلى موجب التفات به جهل ها و مجهولات بيشتر و دريافت پاسخ به هر پرسشى برايشان منبع پرسش ها و سؤالات زيادتر است . بنابراين اگر از يك شخص كم اطلاع ، در مورد شناخت انسان ، حيوان ، درخت ، خورشيد ، ماه يا حقيقت حيات و چيزهاى ديگر پرسيده شود ،